Profil de ProoF[P]{r}>.<{o}[F] ซาเปซPhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
[P]{r}>.<{o}[F] ซาเปซ5 janvier ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่เข้ามาเหลือเวลาอีกไม่ถึง 2 เดือน เราก้อคงต้องจบจากโรงเรียนแห่งนี้แล้ว
มีสิ่งต่างๆมากมายที่เราสมควรทำ แต่เราก้อยางทำมันไม่ครบซักที
เวลามันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วจิงๆ 3 ปีที่แสนสุขกะลังจาผ่านพ้นไป
ตอนนี้เราก้อคงจาพยายามคุยให้ได้มากที่สุด กับคนที่เราจาแทบไม่มีโอกาสได้เจอกันแร้ว
ไม่ว่าจะเป็น เพื่อนก้อดี รุ่นน้องก้อดี โอกาสของเราก้อเหลืออีกแค่ไม่มากแร้ว
แต่ไม่เป็นไร เราจากลับมาเยี่ยมโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์แห่งนี้บ่อยๆละกัน เพราะเรารักโรงเรียนนี้มากๆ ^^ 27 décembre อีก 2 เดือนไม่ได้เข้ามาอัพตั้งนานเรย
ตอนนี้เวลาของเราคงจาเหลือไม่มากแร้วแหละนะ
เหลือเวลาอีกแค่ 2 เดือน ก้อจาเอนท์แร้ว
แต่ความขยันที่เราต้องการมานก้อยางไม่ค่อยโผล่มาเรยอ่าดิ
ตอนนี้ก้อกำลังพยายามกานต่อไป เฮ่อ... จารอดมั้ยเนี่ยกู
วันเกิดปีนี้ เป็นวันเกิดที่ถือว่ากร่อยจิงๆ
อาจจาเปงเพราะว่ามานเปงวันก่อนวันสอบเพียง 1 วัน อ่านะ
แถมพ่อแม่เรายางลืมวันเกิดเราซะอีก สาเหตุมาจากปายเที่ยวกลับมา
เหนื่อยก้อเรยหลับปายเรย เฮ่อ... เบื่อจริงๆ
แต่ก้อนะ อย่างน้อยก้อมีเพื่อนๆจำวันเกิดเราได้หละวะ
แร้วก้อขอบคุณน้องบุ๊คกะน้องไอซ์มากๆเลยนะ สำหรับเค้กวันเกิดสุดพิเสด
แร้วก้อของขวัญสุดน่ารัก ^^ พี่จานอนกอดทุกคืนเลย
สุดท้ายนี้ ก้อขอให้เพื่อนๆทุกคนที่ต้องการเรียนต่อที่ไหนไว้
สมหวังทุกคนนะ เราก้อจาพยายามในส่วนของเราเหมือนๆกัน
ขอให้ทุกท่านโชคดี ลาก่อน หุหุ 23 octobre ขีวิตพลิกโผอีกแร้วสิกูเมื่อสัปดาห์ที่แร้วอ่านะ เราก้อเพิ่งตัดสินจัยที่จาปายเรียนที่ SIIT
แต่ตอนนี้เรากลับเปลี่ยนจัยเสียแร้วหละ เหตุผลนั่นคืออะไรน่ะเหรอ
มันก้อเพราะว่า คุณพ่อเค้า want แต่คุณแม่เค้าไม่ want อ่าดิ
เหอะๆ ก้อเรยต้องทำตามจัยแม่อะ พรุ่งนี้วันเกิดแม่ด้วย ถือว่าเป็น
ของขวัญวันเกิดให้แม่ละกัน แม่เค้าจาได้สบายจัย ^^
เฮ่อ...... เราก้อต้องมาสู้ต่ออีกแร้วสินะ เซงจางงงงง
เอาเหอะ สู้อีกซักยกวะ สู้ไปพร้อมกับเพื่อนๆทุกคนนี่แหละ
17 octobre คืนที่แสนยาวนานคืนนี้ช่างเป็นคืนที่เราพยายามจาข่มตาหลับเท่าไหร่
มันก้อไม่ยอมหลับซักที มัวแต่คิดว่าจาเอาหรือไม่เอาดี
ในที่สุดเราก้อคิดออกแร้วแหละ เราเอาทุน SIIT นี้ดีก่า
หลายๆปัจจัยมันช่วยผลักดันเรา (ปล.คุณพ่อเค้า want)
แร้วก้อถือว่ามันเป็นพระประสงค์ของพระเจ้าก้อแร้วกันนะ
ที่อุตส่าห์ประทานพรอันมีค่านี้มาให้ "God wills it" ^^
เอาละวะ อีกเทอมนึงที่แสนมีค่า กุจาสนุกสุดเหวี่ยงทุกวันหละวะ
มีที่เรียนแร้วนี่หว่า กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
16 octobre ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแร้ว!!!เหอะๆ ไม่นึกไม่ฝันเลยแฮะ ว่าจามีโอกาสได้คิดหนัก
จาเอาหรือไม่เอาทุน Full Scholarship ของ SIIT ดี
อย่างกะปาฏิหาริย์แหนะ ติดทุน full เฉยเลย
แต่ก้อยางเหลือเวลาตัดสินจัยอีกนานอ่านะ เพราะมานรายงานตัว
วันพฤหัสที่ 25 ตุลานู่นแหนะ เหลือเวลาอีกพอสมควร
ขอขอบคุณพระเจ้าที่ทรงสร้างสรรค์สิ่งดีๆเหล่านี้ ^^
14 octobre สิ้นสุดกันเสียทีเฮ่อ... ในที่สุดวันที่รอคอยก้อมาถึง
วันนี้เป็นวันสอบพื้นฐานวิศวกรรม
เหอะๆ ก้อถือว่าทำได้แหละ
แต่ได้ซักเท่าไหร่ก้อไม่รุสินะ
คงจะต้องรอดูกันต่อไปกับการสอบ ONET แร้วก้อ ANET
เอาซัก 60 ก้อโอแร้ววะ
เหลืออีกแค่ครึ่งปีเราก้อจาเปงเด็กมหาลัยฯแร้ว
ชีวิตม.ปลายที่แสนสุขกะลังจบลง เฮ่อ... T^T
แต่ก้อนะ ก้อดีปายอีกเรื่อง รด. ก้อไม่ต้องเรียนแร้ว
ดีจายแสดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด 31 août 44 Days Leftเหลือเวลาอีกแค่ 44 วัน จาถึงวันชี้ชะตา อนาคตแร้วอ่าดิ
สอบพื้นฐานวิศวกรรม ที่ม.เกษตร (==")
ไฟเริ่มจาลนตูดแร้วสิ ต้องรีบอ่านหนังสือซะแร้ว อ่านไปได้ไม่ถึงไหนเลย
เหอะๆ เพื่ออนาคตหละวะ ปายอ่านแร้วเว้ยยยยยยย 28 juillet Mid Breakมิดเทอมเบรกปีนี้เหมือนจะไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย
สัปดาห์แรกก้ออยู่หอถึงวันพุธ รอเรียน รด.
วันๆเอาแต่นอนกะเล่นเกม เฮ่อ... ชีวิตช่างสุขีจิงๆ
เรียนรด. ก้อสบายๆ ครูเวรแม่งเสือกไม่อยู่ รอดตัวไปกุ
เรื่องผิดระเบียบทุกอย่างก้อรอดตัวไปได้ ผมกุยาวชิหายก้อยางรอด
ถือว่าทำบุญมาเยอะละกันนะ ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณสวรรค์ ^^
พอกลับบ้านมา วันพฤหัสก้อออกไปตะลอนๆ ซื้อเสื้อห้อง
เหนื่อยกว่าเรียนรด. อีก เจดโด้ เดินวนไปวนมา 3-4 ชั่วโมง
ขาแทบแหกแหนะ แต่ก้อดี ถือว่าได้ออกกำลังกายเฉพาะส่วน
เสื้อห้องก้อโอเคเลยแหละ เสื้อยืดสีชมพู ตัวละ 50 บาท
ส่วนเสื้อกันหนาวแพงปายนิดนึง 230แหนะ แต่มานมี screen ข้างหน้ามาแร้ว
หาอันที่มานไม่มี screen ไม่ได้อะ ขอโทดนะทุกท่าน
9 juin อีกไม่นานแร้วสินะ...อีกไม่ถึง 300 วัน ก้อจาเอนท์แร้ว
รุสึกว่ายางขาดแรงกระตุ้นอะไรบางอย่างไป
แต่อีกไม่นานคงจามีแรงกระตุ้นแร้วแหละ
เวลาเหลืออีกไม่มากแร้ว เหมือนกับเอาไฟมาลนตูด อารายประมาณนั้น หึหึ...
หึหึ เฉลยสายรหัสแร้ว
ได้ น้องไอซ์ เปงหลานรหัส
หึหึ ตอนนี้เปิดฮาเล็มเลย หุหุ ผู้หยิงทั้งสายรหัสเรยเรา
แต่ไม่ค่อยได้คุยกับน้องไอซ์เลยแฮะ ==" ไม่รุจาคุยอารายด้วยดิ
แต่เด๋วต้องหาโอกาสเข้าไปคุยด้วยซะหน่อยละ ก่อนที่เราจาไม่มีโอกาสได้คุย
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 9 mai ต่อจากนี้...ปีนี้ก้อเป็นปีสุดท้ายแร้ว สิ่งที่ยังค้างคา สิ่งที่ยังไม่ได้แก้ไขให้ถูกต้องก้อคงจาต้องทำแร้วสินะ
ปีนี้จะต้องอ่านหนังสือกันอย่างจิงๆจังๆซะที เพื่อเส้นทางแห่งอนาคต
คงจาต้องเริ่มสตาร์ทการอ่านหนังสือแบบโรคจิตซักทีแฮะ ตอนนี้ยังพอทันเวลา
การพักผ่อนก่อนการอ่านหนังสือก้อเหลืออีกแค่ 2 - 3 วัน เท่านั้น
พรุ่งนี้ก้อจาปายดู Spiderman 3 กับเพื่อนๆในห้องแร้ว คงจาเปงการเที่ยวห้องที่นานๆครั้งจาได้ไปอะนะ
ก้อขอให้พรุ่งนี้เป็นวันดีอีกวันหนึ่ง ที่เพื่อนๆห้อง 6 จาได้มีเวลาให้กัน เพราะเวลาที่พวกเราจะอยู่ด้วยกันก้อเหลือน้อยเต็มทีแร้ว
เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วจิงๆ จำได้ว่าตอนแรกเพิ่งเข้ามาอยู่ม.4 ใหม่ๆ มีรุ่นพี่มากมาย
ผ่านไป 1 ปี ก้อแค่คิดว่า เวลามานก้อผ่านไปเร็วเนอะ แปปๆก้อกลายเป็นพี่คนกลางแร้ว
สุดท้าย เมื่อเวลาผ่านไป 2 ปั เพิ่งมารุตัวว่าตอนนี้เรากลายเป็นพี่ใหญ่ของโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ปายซะแร้ว
อยากจะหยุดเวลาไว้จิงๆนะ ถ้าเราสามารถทำได้ อยากอยู่กับเพื่อนๆให้มากกว่านี้ เพราะหลังจากนี้คงจาไม่ได้เจอเพื่อนดีๆแบบนี้อีกแร้ว
สำหรับไอ้พวกที่เราไม่ค่อยถูกขี้หน้า แร้วก้อไม่ค่อยถูกขี้หน้ากับเราเท่าไหร่นัก ก้อขออโหสิกรรมให้กันแหละกันก้อแร้วกันนะ
ปีสุดท้ายแร้ว ขอให้เป็นปีแห่งความสุข อย่ามาจองเวรจองกรรม ใช้อารมณ์มาตัดสินปัญหากันอีกเลย
ขอให้ทุกท่านโชคดีสำหรับปีสุดท้ายของการเรียน ณ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ สวัสดี... ^^ (ปล. คิดถึงนะ จุ๊บๆ)
21 avril I'm Nian, AF : Artificial Friendค่ายปฐมนิเทศน์ก้อจบลงแร้ว สนุกสาดด้า เจอน้องๆมากมาย
เปงพี่ AF : Artificial Friend สนุกอย่างแรงงงงงงงงงงงงง
เปงการฝึกการเปงเดะการละครโดยแท้จริง
เหมือนเปงการคลี่คลายสถานการณ์แต่ละอย่างไปทีละเปราะ
ตอแหลปายเรื่อยๆ ^^ รุสึกมีความสนุกเล็กน้อย อิอิ (>..<)
การได้กลับไปเป็นเด็กม.4 อีกครั้ง ก้อถือว่าโอเคนะ
สำหรับน้องๆ ห้อง8แต่ละคนก้อมีนิสัยที่แตกต่างกันไป
แรกๆก้อเหมือนกับเปงเดะเงียบๆกันหมดเลย ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจากัน
เต้นก้อไม่เต้น เอาแต่มอง ไม่ค่อยกล้าที่จะทำอะไรกันซักเท่าไหร่
แต่ห้อง8 ก้อถือได้ว่าเปงห้องมราสามัคคีมากเลยทีเดียว
แถมเด๋วนี้ก้อพูดกันมากแล้วด้วย หึหึ... น้องๆโทรมาโม้แทบทุกวัน
แต่ว่า สำหรับ 2 วันที่ได้อยู่กับน้องๆ ก้อถือว่ามีความสุขจิงๆ
ได้กลับมาทำสิ่งที่เหมือนจะขาดหายไปในการเข้าค่ายปฐมฯครั้งแรก
แต่เสียดาย เวลาที่จะได้อยู่กันในกลุ่มมีน้อยมากๆ น้องๆจึงไม่ค่อยได้สนิทกันเท่าที่ควร
ที่น่าประหลาดจัยอย่างแรงก้อคือ ทำไมน้องๆถึงเลือกกุเปงหัวหน้าห้องฟะเนี่ย
น่าหนักใจจิงๆ ไม่เคยคิดเคยฝันเลย ว่าจาโดนคนอื่นเลือกมาทำหน้าที่สำคัญนะเนี่ย
สำหรับน้องๆ ห้องทุกคน นะคับ
พี่ก้อขอโทดจิงๆที่ไม่บอกน้องว่าพี่ปลอมตัวเป็นน้องเข้าไป
คนแรกเลยนะ... ไอ้ตี๋
พี่ขอโทดแกจิงๆนะ แต่พี่เปงห่วงแกมากๆเลย
เพราะแกไม่ค่อยได้คุยกับใครคนอื่นในห้องเลย
แรกๆ เหงคุยกะพี่คนเดียว พี่ก้อเรยเริ่มคิดแร้วว่า ถ้าพี่ออกจากห้องไป น้องจะทำยังไง
แต่พอวันที่สอง น้องก้อเริ่มคุยกะคนอื่นมากขึ้น พี่ก้อเลยเบาใจขึ้น
สถานการณ์ของน้องเหมือนกับตอนพี่เข้าโรงเรียนมาใหม่ๆไม่มีผิด
แรกๆ พี่รุสึกว่า พี่ติดพี่ปูนมากๆ แร้วก้อพี่ไม่ค่อยคุยกะคนอื่นเลย
แต่พอรุว่าความจริงว่าพี่ปูน เปงน้องปลอม พี่ก้อคิดแร้วว่า ต่อไปพี่จะทำยังงัย แต่พี่ก้อยังคงต้องสู้ต่อไป
คนที่สอง... ไอ้ต้น (ผู้รับบทเป็น เปมิกา)
หึหึ ในฐานะที่น้องเป็นน้องโรงเรียนของพี่ พี่ก้อต้องดูแลให้ถึงพริกถึงขิงหน่อย
แรกๆ พี่ก้อไม่ค่อยได้สนิทกะแกมากนักหรอกนะ แต่พี่ก้อพยายามอยากจาคุยด้วยอยู่เหมือนกัน
ก้อเริ่มสนิทกะแกได้ ก้อตอนหลังจากกิจกรรมงูกินหางนั่นแหละ หึหึ ไอ้หางงูเอ๋ย... ได้ข่าวจากเพื่อนพี่ว่าลีลาน้องเหลือร้ายจิงๆ
เท่าที่พี่มองนะ พี่คิดว่าน้องเปงคนที่มีความเป็นผู้นำ สามารถดูแลเพื่อนๆในห้องได้ ตอนที่เลือกหัวหน้าห้องกัน พี่ก้อเลยเลือกน้องก่อนเลย
แต่ตอนนี้น้องก้อได้เปงหัวหน้าห้องแล้ว พี่ก้อคงวางใจกับน้องๆห้อง8ได้แล้วแหละนะ
แร้วก้อบทเปมิกาที่น้องรับไปอ่านะ ตอนแรกพี่คิดว่าพี่จะทำยังงัยดี ให้น้องได้มาทำหน้าที่ที่สำคัญๆ เพราะพี่ก้อไม่ค่อยอยากจาเข้าไปคุมงานของน้องๆเท่าไหร่นัก
แต่พอพี่เห็นน้องทำงาน พี่ก้อยิ่งมั่นใจว่าน้องสามารถเป็นหัวหน้าห้องที่ดีได้แน่ๆ ฝากดูแลเพื่อนๆด้วยหละ พี่ในฐานะหัวหน้าห้องคนแรกขอส่งมอบอำนาจให้ละกันนะ ^_^
คนที่สาม... น้องมิก
ในหมู่น้องๆผู้หยิง พี่ก้อไม่ค่อยได้คุยกะคัยมากเท่าไหร่หรอกนะ
แต่พี่ก้อเชื่อว่าในฐานะที่น้องเป็นรองหัวหน้าห้อง น้องคงจาดูแลเพื่อนๆได้ดี
พี่ก้อฝากน้องๆดูแลเพื่อนๆด้วยก้อแร้วกันนะ
สำหรับน้องๆคนอื่น พี่ก้อไม่รุจาพูดอารัยอะนะ
ก้อขอโทดก้อแร้วกัน ที่หลอกน้องไปหลายๆเรื่อง
แต่ที่ทำไปก้อแค่อยากจาให้น้องสนิทกันเร็วขึ้นเท่านั้นเอง
ตอนนี้น้องๆก้อคงเรียนภาษาอังกิดกันอย่างหนุกหนานๆ
แร้วเจอกันเปิดเทอมกันนะคับ ทุกคน... มีไรโทรมาได้ ปายแระๆ
27 février Probability makes me feel HappY!!!วันนี้สอบความน่าจะเป็น รุสึกสบายจัยถึงขีดสุด
อาจานท่านช่างปรานีออกข้อสอบช่วยเด็กซะเหลือเกิน
ขอให้ไฟนอลออกแบบนี้อีกทีเทิดดดดดดด เกรด 4 จาได้มาไวๆ
เมื่อวานก้อเจอพี่ทิพย์เปงครั้งสุดท้าย
ได้นั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกะพี่ทิพย์ด้วย อาจจาเปงมื้อสุดท้ายที่มหิดลฯก้อได้มั้ง
แต่ไม่รุจาคุยอารายเหมือนกัน ก้อเลยได้แต่นั่งเฉยๆ ดูคนอื่นเค้าคุยกัน
ปีหน้าหลานรหัสขอให้ได้ชายก้อชายไปเลย หยิงก้อหยิงปายเลยทีเทิด
อย่ามาครึ่งๆกลางๆเลย เซงงงงงง
ถ้าปีหน้าได้หลานเปงผู้ชายก้อดีไป จาได้คุยกันถูกคอ วันอำลาจาได้คุยได้หนุกๆ
แต่ถ้าได้ผู้หยิงก้อไม่เปงไร ถือว่าเปงสายรหัสผู้หยิงที่มีเราเปงผู้ชายมาแซมก้อแร้วกัน
พรุ่งนี้มีสอบเคมี แลปกริ๊งด้วย ปายอ่านดีก่า... ^^ 17 février วันนัยความทรงจำ จาจดจำไปตลอดชีวิตเลยเมื่อวานเปงวันนัยความทรงจำ
แทนที่จะจากลากันอย่างดี
กลับต้องเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน
การแสดงของม5 ที่ซุ่มซ้อมกันมาเปงเวลานาน
กลับเปงตัวที่ทำให้เกิดความแตกแยกระหว่างรุ่น14และรุ่น15
สาเหตุก้อเกิดจากความเข้าจัยผิดกันเล็กน้อย
แต่กลับทำให้เกิดปัญหาใหญ่หลวงตามมา
แต่ปัจจัยหลักกลับเป็นเรื่องของเวลา
แค่ขึ้นหอพักช้าไปอีกซัก ชั่วโมงหรือสองชั่วโมงคงไม่ตายหรอกนะ
ทำไมผอ. ต้องทำตัวเป็นอย่างงี้เนี่ย
ไม่เคยเป็นเด็กมาก่อนเหรอ เกิดมาก้อผมขาวเลย
วันสุดท้ายของรุ่นพี่กลับกลายเป็นวันที่น่าเส้าที่สุดซะงั้นอะ
แต่คนที่น่าสงสารที่สุด เห็นจะเป็นพลัม
อดทน ตรากตรำทำงานมานาน กลับได้ผลตอบแทนแบบนี้
ไม่นึกเลยจิงๆว่าเหตุการณ์แบบนี้จาเกิดขึ้นได้
หลายๆคนต้องร้องไห้เพราะเหตุการณ์นี้
ก้อต้องภาวนาให้เหตุการณ์แบบนี้อย่าเกิดขึ้นอีกละกัน
แค่นี้ก้อเสียความรุสึกมากพอแร้ว 15 janvier กลับจากเขาชนไก่แร้ววววไปเขาชนไก่ครั้งนี้สบาย สัดด้า
สบายก่าปายฝึกธรรมดาที่ศูนย์ฝึกอีก
เหอะๆ สบายสาดดดด
วันแรกก้อปายนั่งหลับๆๆๆๆ
แปปๆก้อผ่านปายหนึ่งวัน
แค่ตื่นเฉพาะตอนที่ต้องเดินก้อพอ
แต่ดันดวงซวย ต้องเปงเวรยามซะงั้น
กะตีหนึ่งถึงตีสามซะด้วย น่ากัวชิบ
ตอนกลางคืนหลังจากเที่ยงคืนปายโคตรหนาวเลย
เฮ่อ... เซง วันที่สองเนี่ยสิ หนักหน่อยนึง เพราะอากาศโคตรร้อนเลย
แต่พอโผเสด ก้อเข้าที่ร่ม สบายอีก เอิ๊กๆ
วันที่สามก้อเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตารอการกลับ
ดันต้องเข้าพิธีปิดอีก เซงอีกแระ
กลับถึงหอเล่นบาส ผ่อนคลายสบายแสดดด...
25 décembre Merry Christmas!!!
20 décembre HappY BirtHDaY To Me !!!Happy Birthday to Me!
Happy Birthday to Me!
Happy Birthday! Happy Birthday!
Happy Birthday to Me!
1 ปีมานก้อช่างผ่านไปรวดเร็วจิงๆเรยแฮะ
เพิ่งจำได้ว่าฉลองวันเกิดปายแปปเดียวเอง
ผ่านไปอีกปีอีกแระ
ตอนนี้เราก้ออายุ 17 ปี แร้วอ่าดิ
เหอๆ แปปๆ ผ่านไป 1/4 ชีวิตแร้วเหรอเนี่ย
แต่ชีวิตก้อยังอีกยาวไกลอ่านะ เหลืออีกตั้ง 3/4 ^^
วันนี้ตอนกลางวันน้องบุ๊คกะพีทิพย์มา Happy Birthday
ดีจัยมากๆเลย เหมือนเปงกล่องของขวัญวันเกิดชิ้นแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย
ปกติเวลามีคนให้ เค้าจาให้ไปเดินเลือกเองแร้วซื้อให้ =="
พอเปิดกล่องของขวัญออกมาก้อกลายเปงกรอบรูปแสนสวย
น่ารักดีแฮะ ลายหมีกะลังหลับ (ต้องการสื่อไรป๊ะเนี่ย -*-)
ตอนแรกไม่มีคัยร้อง Happy Birthday ห้ายเลย
พอเดินปายเก็บจาน ก้อเลยเดินเข้าปายทักน้องบุ๊คอีกที
น้องเค้าก้อเดี่ยวไมโครโฟน ร้องเพลง Happy Birthday ให้เราคนเดียวเลย
เหอๆ เสียงเพราะแฮะ น่าจาปายออก album ซักชุด
หลังจากน้านเพื่อนๆในห้องก้อมา Happy Birthday อีกที
แร้วก้อได้กระดาษที่เขียนคำอวยพรของทุกคนลงไป
ก้อรุสึกว่าปีนี้ งานวันเกิดเราก้อมีสีสันนิดๆ รุสึกดีมากๆเรยแฮะ ^^
***ก้อต้องขอขอบคุณทุกคนอีกครั้งที่ทำให้เรารุสึกดีขนาดนี้ Thank you หลายๆ*** 19 décembre สอบสถิติผ่านแระ!!!กร๊ากๆ สอบสถิติผ่านแร้วเว้ยเฮ้ย
ดีจริงๆแฮะ ได้ 15 คะแนนจาก 20 หาร 2 ก้อกลายเปง 7.5
ปัดขึ้นกลายเปง 8 เคี๊ยกๆๆๆ
หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ต้องลุยตอนmidterm อีกเฮ้อ...
พรุ่งนี้ก้อถึงวันสำคัญของเราแร้วสินะ
1 ปีนี่ช่างผ่านไปเร็วจิงๆเรยแฮะ
จำได้ว่าเพิ่งจาผ่านปายเอง ครบอีก 1 ปีอีกแร้ว
แกแร้วสินะเรา เฮ่อ... เซงจัง
ชีวิตวัยเด็กกู มานหายปายไหนหมดฟะ
ขอให้ผู้ที่เข้ามาcomment spaceด้วยนะคับ
ขอร้องหล่ะๆ ช่วยผมทีเท้อ......
6 décembre โครงงานวิทยาศาสตร์สัปดาห์นี้ตะลุยโครงงานทุกวันเลย หนุกหนานๆ วันนี้เอา ethanol 95% มาล้างมือเล่นด้วย เหอะๆ มือเหี่ยวเลย อีกประมาณ 2 สัปดาห์ ถ้ายังรักษาระดับความเร็วนี้ได้ โครงงานเสดแน่ เอิ๊กๆ ^^ ถึงทุกท่านที่ยังไม่ได้เริ่มทำโครงงาน เริ่มทำได้แล้วหล่ะ เด๋วม่ะทันหรอก กรุณาช่วย comment ด้วยนะจ๊ะทุกท่าน 11 novembre ทำไมตอนนี้งานเยอะจาง!!!ตอนนี้งานเริ่มจาเยอะแร้วอ่า!!!
งานสัมมนาอีก ยังหาข้อมูลไม่ได้เรย
ตายแหน่ๆ งานสังคมอีก เฮ่อ...
ไร้จุดหมายในชีวิต เจรงๆ เอาไงต่อดีเนี่ย
ปายหาข้อมูลต่อดีก่า ปายแระๆ
ฝากคอมเมนต์ด้วยนะจ๊ะ ทุกท่าน 26 octobre เปิดเทอมใหม่กับชีวิตใหม่ๆเฮ่อ... เปิดเทอมแล้ววววว
หลังจากปายเที่ยวสิงคโปร์มา 4 วัน
หนุกหนานๆ ขาเกือบหลุด เอิ๊กๆ เดินโคตรไกลเลยอ่า
ไปทัวร์ร้านอาหารในประเทศสิงคโปร์มา อร่อยมั๊กๆ ^^
วันแรก ไอ้กราฟก้อพาไปประเดิมที่ ร้านอาหารอินเดีย
แถวๆห้างMustafa ห้างสรรพสินค้าที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง
เหอะๆ ม่ะรุเลยยย อาหารอารายเปงอาราย
ก้อเลยลองถามพนักงานเสิร์ฟดู เอิ๊กๆ ภาษาอังกิดหรือภาษาอินเดียวะเนี่ย
ฟังไม่รุเรื่องเลย ฟังออกแต่เมนูที่สั่ง
"afjasdf;asf FRIED FISH" (=o=)?
แต่ก้อยังโชคดีที่รอดปายด้าย เฮ้อ... เกือบตาย อาหารอินเดียอร่อยมากๆ ^^
วันที่สอง สมาชิกในแก๊งตะลุยแหลกแดกลูกเดียว เหลือแค่ 4 คน
เพราะว่าไอ้กานต์มานปายทัวร์สิงคโปร์กะพี่ชายของมาน พี่โหน่งนั่นเอง
คราวนี้ก้อเลยลองมากินอาหารจีนแถวๆ ChinaTownกันบ้าง
หนุกหนานกว่าวันแรกอีก เพราะว่าเมนูแต่ละรายการไม่มีราคาติดไว้
โอ้พระเจ้าจอร์จ ==!
แต่ยังดีนะ ที่เจ้าของร้านเดินมาบอกว่า ราคาไม่แพงหรอก ไม่ต้องตกใจ
ก้อเลยสั่งกันเยอะแยะเลย สั่งมา 4 อย่าง ข้าวอีกคนละ 2-3 ถ้วย
สรุป จ่ายตังไปรวม 86 เหรียญก่าๆ เอิ๊กๆ 2000ก่าบาทเลยนะนั่น
วันที่สามกลับจากเกาะSentosa ก้อดึกแร้ว เราก้อเลยเปงไกด์ทัวร์
พาคนที่อยากปายChinaTown ไปซื้อของฝากกัน
พอปายถึงร้านค้ายังไม่ค่อยจาปิดกัน ก้อเลยไปกินอาหารก่อน ยังม่ะได้กินข้าวเย็นเลย
มื้อนี้เราก้อกินอาหารนานาชาติอีกแร้ว ^^ กินหมี่ผัดฮ่องกง อร่อยมากๆ แต่เยอะแสดดด
เหอะๆ แต่พอกินเสด กลับออกมา ร้านค้าแม่งปิดเกือบหมดแร้ว เหลืออยู่ร้านเดียว
ทุกคนก้อเลยต้องซื้อของฝากจากร้านนั้นหมดเลย
เฮ่อ ถึงวันสุดท้ายพี่โหน่งแสนดีของคุณกานต์ ก้อพาพวกเราปายกินอาหารเช้าBreakfast Meal แสนอร่อย
ที่ร้าน Cafe อารายซักอย่างเนี่ยแหละ แถวๆถนนOrchard Road ก้อถือว่าอร่อยใช้ได้เลยแหละ
แต่เสียดายอย่างนึงคือ ทำอาหารให้ช้าปายนิดนะ นั่งรอกันตั้ง เกือบ 40 นาที กว่าอาหารจามาได้
มื้อนี้เรากินOmeletteไส้แฮมโปะด้วยcheese เหอะๆ กินเข้าไปแร้วเลี่ยนๆไงม่ะรุดิ
มื้อนี้พี่โหน่งเลี้ยงเองคนเดียวหมดเลย ท่าทางจาเปงอาเสี่ยแฮะ เอิ๊กๆ (>.<)
ท้ายที่สุดก้อนั่งเครื่องบินกลับถึงเมืองไทยโดยสวัสดิภาพ ก่อนกลับซื้อchocolateที่หนามบินก่อน
แชร์กะไอ้กานต์คนละกล่อง กล่องละ 57 เหรียญ แร้วก้อเอามาแจกพี่แจกน้องแจกเพื่อนกันหนุกหนาน
ไปเที่ยวสิงคโปร์คราวนี้ ถือว่าคุ้มค่าจิงๆ แหะๆ
เออช่าย ลืมคุยเรื่องมหาวิทยาลัยที่ปายดูเรย NUS กะ NTU เป็นมหาวิทยาลัยที่เราคิดว่าน่าเรียนมากๆเลย
แค่Lobbyของมหาวิทยาลัยก้อหรูพอๆกะของโรงแรมแร้ว อยากเรียนจางเลย
ต้องขยันๆแร้วสินะ ปายแระ ปายอ่านหนังสือแร้วน้า.... อิอิ
7 octobre กลับถึงบ้านซักทีในที่สุดก้อกลับมาถึงบ้านซักที
เฮ่อ... เมื่อวานกลับมาถึงบ้านก้อหลับยาวเลย
ง่วงนอนมากๆ เรียนรด ทั้งเช้าบ่าย หลับกานรัวๆ
โชคดีนะที่ครูฝึกเมื่อวานยัง Normal Mode อยู่
ถ้าเปงบางสัปดาห์จะเปงแบบ Crazy Mode
จาแด๊กกุอย่างเดียวเลย เฮ่อ...
ปิดเทอมแค่ 2 อาทิดเท่านั้น จาทำอารายก้อต้องรีบทำแฮะ
เวลาว่างๆแบบนี้ นานๆมีทีนะเนี่ย
เด๋ววันที่ 19 ก้อจาได้ปายสิงคโปร์แร้ว เย้ๆๆๆ
4 วันที่สิงคโปร์ จะกลายเปงจุดเริ่มต้นหรือว่าจุดจบกันแน่!!!
ไม่อยากรุผลสอบเลย ที่แน่ๆทำใจไว้แร้ว
มผ. วิชาเลือกไป 1 วิชาแน่ๆเลย
มีงาน 6 ชิ้น ส่งไปแค่ 3 เฮ่อ รอซ่อมก้อได้ว้า....
กลับมาวันแรกก้อเริ่มเบื่อๆแร้วอ่าดิ
อยากกลับโรงเรียนจิงๆ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนน้า ^^ 4 octobre วันนี้ปายกินข้าวสายรหัสมาแหละ !!!วันนี้ปายกินข้าวสายรหัสมา
ที่ Sizzler ที่MBK
อิ่มเหมือนกันแฮะ Pasta เล่นเอาจุกเลย
มี Steak อีก เหอะๆ พุงเกือบทะลุ
เฮ่อ .... พี่ลิตรจาปายGermanyแระ
สายรหัสเรานี่ปายต่างประเทศกันเยอะแยะเลยแฮะ
เหอะๆ สุดท้ายสงสัยเด๋วเหลือแต่เราคนเดียวแหละ
จมปรักอยู่ในประเทศไทย
เมื่อวานสอบเสดวันสุดท้าย เฮ้อ... ผลสอบจาเปงงัยบ้างวะเนี่ย
ชีวะอย่างเถื่อนเจรงๆ ทามมายอ่านมาไม่ตรงเลยว้า
เอาเหอะ เด๋วค่อยดูผลลัพธ์ตอนประกาศผลสอบแระกาน
ขอบคุณทุกท่านที่ช่วย comment space ให้ละกันนะ บายค๊าบ ปายแระ
7 septembre Mwit Drama Award 2006 !!!
26 août กีฬาสีมาถึงแร้วววว!!!
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Envoyer un message privé
S'abonner au flux RSS
Conseiller à un ami
Ajouter à Mon MSN
Ajouter à votre réseau
Inscrivez-vous à des alertes
|
|
